از پلیس واقعی تا ماتادور

n00108649-b

 

به گزارش گروه اجتماعی ” ندای انقلاب “، با نزدیک شدن به هفته ناجا برنامه های تلویزیون تا حدودی رنگ و روی انتظامی به خود گرفته است تا از این طریق از تلاشگران شبانه روزی حفظ امنیت تقدیر و تشکر به عمل آید؛ تقدیری که یقینا نه تنها پاسخگوی کوچکترین زحمت سبزپوشان کشور نیست بلکه حتی نمی تواند بخشی جزئی از مخاطرات و تهدیدات شغلی یک فرد به نام ” پلیس ” را به نمایش بگذارد.

اما در این میان توجه به نکاتی ضروری است تا با اجتناب از اغراق گویی بتوان تصویری حقیقی از یک پلیس توانمند را در ساختار پلیس به نمایش گذاشت.

این روزها از شبکه اول سیما سریالی به نام ” ماتادور ” به معرض تماشای خانواده های ایرانی گذاشته شده است که این بار این سریال بر خلاف دیگر سریال های ساخته شده با به کارگیری دوربین های حرفه ای و تصویربرداری نسبتا مناسب توانسته تا حدودی در انتقال حس هیجان به مخاطب موفق ظاهر شود.

اما نکته قابل توجه در این فیلم ایجاد تصویری خیالی از یک پلیس فضایی با توانایی و کاربرد در انواع فعالیت ها است این در حالی است پلیس ها در سطح جهان هر یک دارای تخصصی خاص بوده و با توجه به گستردگی فضای جرم، هر تیم عملیاتی در موضوعی خاص ورود پیدا می کند. برای نمونه در یک گروگانگیری تیم رهایی گروگان وارد عمل شده و یا در درگیری های خیابانی گروه های ضد شورش اقدام می کنند و یا برای خنثی سازی بمب تیم خنثی سازی وارد عمل می شود.

با این توصیف فیلم ماتادور نه تنها به این نکته مهم و ظریف توجه نکرده بلکه این شائبه را ایجاد کرده که ایا پلیس دارای افرادی با تخصص های متفاوت است؟ در حالی که این موضوع نه تنها در پلیس ایران بلکه در تمامی پلیس های جهان به ندرت دیده می شود که یک فرد هم از تمام خصوصیات رزم پلیسی، آگاهی داشته باشد و هم بتواند سر رشته ای در خنثی سازی بمب و نهایتا کشف جرایم سازمان یافته پیدا کند. با ید به این نکته نیز توجه کرد تا این بخش از سریال که پخش شده است صحنه ای از تمکین در برابر فرمان مافوق به نمایش گذاشته شده است که این موضوع به هیچ وجه در نیروی انتظامی مورد تایید نیست و فرد خاطی عموما به خاطر این رفتار خارج از سازمان باید پاسخگوی رفتارش باشد.

به نظر می رسد نه تنها ساخت این دست از فیلم ها نمی تواند کمکی به افزایش بار امنیت روانی در جامعه کند بلکه در نقش مقابل ظاهر شده و ذهن مخاطبین را با این شائبه رو به رو می کند که پلیس با استمداد از دوربین و خلق جلوه های ویژه می خواهد به نوعی کاستی های موجود در خود را از بین ببرد. این در شرایطی است که این سریال پلیسی از سناریویی قوی برخوردار نیست و نمی تواند به خوبی زحمات زحمت کشان پلیس را به نمایش بگذارد و تمام توان پلیس را در داشتن اخم توسط نقش اول خود خلاصه می کند.

حال سوال اینجاست آیا این پلیس تصویر سازی شده، در ذهن مردم به عنوان یک پلیس قدرتمند شناخته خواهد شد؟ یقینا این مهم پس از پخش این فیلم در ذهن مخاطب نقش نخواهد بست بلکه تصویری از یک پلیس ضعیف پیش روی وی قرار خواهد گرفت.

اما فارغ از موضوع بحث این فیلم، باید به این واقعیت اشاره کرد که پلیس ایران در سطح پلیس های جهان دارای بیشترین میزان کشف در پرونده ها است و ضریب امنیت در حوزه های استحفاظی کلانتری ها نسبت به سایر نقاط دنیا دارای بیشترین فراگیری است. به نظر می رسد برای پروژه های آینده ساخت سریال های پلیسی باید دید در نمایش صلابت پلیس آیا باید رو به اغراق آورد و یا با نمایش یک پرونده واقعی آنچیز که در بدنه ناجا برای کشف و یا دستگیری عوامل یک پرونده رخ می دهد را در معرض دید مردم قرار داد تا بینندگان بیش از پیش و ملموس تر به درک واقعیت نایل شوند.
به قلم: مصطفی خدابخشی


این مطلب را چاپ کنید

نظرات شما

ایمیل شما منتشر نخواهد شد پر کردن قسمت های ستاره دار الزامی است *

*


+ سه = 8

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>