رضا حجت شمامي

فرانسه، میانه دموکراسی نسبی و ناسیونالیسم منفی

امروز برای فرانسه روز مهم و سرنوشت سازی است. روزی که جهت گیری های مردمی درانتخابات نشان می دهد که به رسم سال های گذشته دموکراسی نسبی را انتخاب می کنند یا به ناسیونالیسم منفی با گرایش های تند نژادپرستانه پناه می برند.

اگر چه به دلیل ساختار سیاسی چند حزبی، ۱۱ کاندیدا معرفی شده اند که در رقابت های انتخاباتی حضور دارند اما رقابت اصلی بین دو یا حداکثر چهار نفر است. یعنی مارین لوپن، امانوئل ماکرون، فرانسوا فیون و ژان لوک ملانشون.

لوپن رادیکالیسم، ناسیونالیسم منفی و نژادپرستی و حتی شوونیسم را از خانواده به ارث برده است و گرایش های کاملا ضد اتحادیه، ضد اسلامی،‌ ضد مهاجران و حتی ضد دموکراتیک دارد. طی سال های گذشته افزایش استقبال به حزب جبهه ملی که لوپن رهبری آن را به دست دارد نشان می دهد که فرانسوی ها به این سمت گرایش پیدا کرده و بعد از برگزیت، به فکر فرگزیت افتاده اند.

فضای امنیتی شده نظام بین الملل و تبلیغات ضد اسلامی رسانه های غربی تاثیر زیادی در این زمینه گذاشته و لایه های پنهان، خاکستری و معترض اروپا را به سمت رادیکالیسم پیش برده است. این موضوع در دیگر کشورهای اروپایی نیز نمایان است. بسیاری از شهروندان اروپایی از سیاست های تکراری خسته شده و به دنبال فضای نو در سیاست هستند. فضایی که فعلا در رادیکالیسم و نژادپرسی تبلور پیدا کرده است.

photo_2017-03-03_17-00-20

از زمان جمهوری پنجم فرانسه در سال ۱۹۵۷ و دوره ای که ژنرال دوگل نظام پارلمانی را به نظام نیمه ریاستی تبدیل کرد، تاکنون انتخابات همواره به مرحله دوم راه پیدا کرده است. حتی دوگل نیز نتوانست بیش از ۴۴ درصد رای کسب کند و از ۵۱ درصد پیروز، دور ماند. بنابراین انتخابات دو مرحله ای تبدیل به سنتی سیاسی در این کشور شده است.

از این منظر انتظار می رود که ماکرون به همراه لوپن به مرحله بعدی راه پیدا کند. کسی که از اتحادیه اروپا حمایت می کند و مخالف فرگزیت است و خود را با آنگلا مرکل هماهنگ می کند. فردی که چندان ضد مهاجر نیست و حتی سعی دارد با مسلمانان فرانسه نشست داشته باشد. این سنت ادامه همان دموکراسی مالوف و نسبی فرانسه است که بسیار امید دارد با جذب آراء دیگر احزاب، دور دوم را به نام خود تمام کند. ماکرون اگر چه پیش از این یک سوسیالیست بود اما با ایجاد حرکت «به پیش» سعی دارد خود را مستقل و میانه رو نشان دهد که در پی همسانی و نزدیکی اندیشه های سوسیالیستی و لیبرالیستی است.

بنابراین از امروز تا ۱۷ اردیبهشت فرانسوی ها نشان خواهند داد که به کدام سو گرایش بیشتری دارند. واگرایی اروپایی و ناسیونالیسم منفی یا سوسیالیسم هماوا با لیبرالیسم که در فرانسه سنت پیشینی دارد. این انتخابات نقش بسیار پررنگی در آینده اتحادیه اروپا و جهت گیری های کلان آن دارد.

باید یاددآور شد که حتی اگر رادیکالیسم و نژادپرستی در این انتخابات شکست بخورد،‌ آینده فرانسه و اتحادیه اروپا را تهدید و مسیر واگرایی را هموار می کند.


این مطلب را چاپ کنید

نظرات شما

ایمیل شما منتشر نخواهد شد پر کردن قسمت های ستاره دار الزامی است *

*


شش + = 9

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>